O sistema PEGI é un sistema de clasificación por idades establecido no ano 2003, co obxectivo de axudar aos pais a tomar unha decisión informada cando mercan un videoxogo. Emprégase na maior parte de Europa e está respaldado polos principais fabricantes de videoconsolas: Sony, Microsoft e Nintendo. O sistema foi desenvolvido pola Federación de Software Interactivo de Europa (ISFE).
As etiquetas
Colócanse no anverso da caixa do videoxogo. Indican de xeito fiable se o xogo é apto para todos os públicos, ou para maiores de 7, 12, 16 ou 18 anos. A clasificación establécese para a protección dos menores, non ten en conta o nivel de dificultade nin as habilidades necesarias para xogar.
- PEGI3. Para xogos aptos para todos os grupos de idade. Acéptase certo grado de violencia dentro dun contexto cómico; en xeral, son escenas típicas dos debuxos animados.
- PEGI7. Entran nesta categoría xogos que, en principio, serían aptos para todas as idades, pero que conteñen escenas ou ruídos que poden asustar.
- PEGI12. Videoxogos que amosen violencia máis gráfica hacia personaxes de fantasía ou non tan gráfica hacia personaxes de aspecto humano ou animais recoñecibles. Pode empregarse unha linguaxe lixeiramente ordinaria.
- PEGI16. Esta categoría aplícase cando a representación da violencia ou da actividade sexual, chega a un nivel similar ao da vida real. Os rapaces desta idade deben ser capaces de manexar, de controlar, unha linguaxe máis ordinaria, o concepto do uso do tabaco e as drogas, ou a representación de actividades delictivas.
- PEGI18. O xogo pode incluír representacións de violencia brutal ou elementos específicos de violencia. En xeral, defínese violencia brutal como a representación de violencia que provoca repugnancia no espectador.
Tamén se inclúen unha serie de descriptores que indican porque un xogo acada unha determinada categoría de idade:
Quédanos a etiqueta PEGI OK, que indica que todos os grupos de idades poden xogar sen preocuparse, porque o xogo non inclúe contido inapropiado. Non esquezades darlle a volta á caixa e incluso buscar información sobre o xogo antes de mercalo.