Saber se estamos sós ou non no universo é unha pregunta que o ser humano tivo desde que é consciente do tamaño do que lle rodea. Por agora só habemos conseguido coñecer planetas que poderían albergar vida, pero se alguén nos acompaña no basto espazo é algo que se nos escapa.
A pesar disto, as axencias espaciais teñen moi presente que hai posibilidades que os satélites e naves que se lanzan poden cruzarse, nalgún momento, con tecnoloxía extraterreste. Por este motivo, na década dos 70 lanzáronse varias misións que tiñan como obxectivo penetrarse no espazo profundo e, de paso, levar unha mensaxe a posibles extraterrestes que se atopasen con estas naves.
Unha das misións que se están levando aínda a cabo no espazo profundo é a Voyager 1, a cal leva consigo unha especie de cápsula do tempo que almacena imaxes e sons sobre a vida humana. Esta cápsula do tempo é moi curiosa, xa que é unha gravación de fonógrafo (eran os anos 70) onde están gravados sons e imaxes que representan, segundo palabras da NASA, a diversidade da vida e a cultura na Terra.
O curioso é que esta gravación pódese descifrar da mesma maneira que o podería facer un extraterrestre se a atopase. O usuario David Pescovitz recibiu unha gravación en alta calidade do enviado na Voyager e puido decodificala descubrindo unhas imaxes que son, todo sexa dito, algo perturbadoras se as vemos desde a nosa perspectiva. E se non, comprobádeo no vídeo que está colgado en YouTube
Non sabemos se este vídeo diralles moito aos extraterrestres (se o atopan), pero que isto estea a navegar a través do espazo profundo demostra o moito que avanzou la humanidade.