Foi realmente un prodixio o xeito como Iria Piñeiro nos atrapou cos seus relatos. Os nenos/as convertíronse en personaxes improvisados de contos que buscaban desterrar os medos. Ao final os rapaces desvelaron cales eran as súas inseguridades. Creouse unha atmosfera especial na biblioteca acollendo ao libro como elemento curativo da alma.