Este mércores, 28 de setembro no teatro das Torres e organizado pola Biblioteca asistimos ao espéctaculo de títeres baseado no conto de Andersen “O traxe novo do rei”, un conto que resulta cheirar bastante mal  cando un grupo de pillabáns fan crer  o rei que poden facerlle un traxe espectacular e que ademáis, “mide a intelixencia” de todos os habitantes do pais….

Serán os nenos e nenas os que descubran si aquel traxe  fantástico ten unha tela de tanta calidade????

Unha sesión moi divertida e sobre todo participativa, o monitor converteu en guionistas ao público que enchía as butacas do teatro.

Esta actividade de Pedro Bugarín no seu título pon que”Galicia ilusiona coa maxia”, na Biblioteca de Santa Cruz en Oleiros, non foi so a maxia a que fixo que o público se ilusionase, senón que a simpatía  do artista completou o espectáculo con pílulas de diversión e risas. Un auditorio totalmente entregado  e abraiado cos trucos foi o resultado final da actividade.

Cordas rotas que reaparecían como novas, moedas invisíbles que de súpeto e  sen que ninguén o entendese aparecían dentro de vasos, páxinas brancas de libros que máxicamente se iluminaban con miles de cores, esos e moitos trucos máis deixaron a un público sorprendido e con gañas de máis.

Ao final da actividade, repartiuse unha variña máxica a cada rapaz e rapaza asistente.

Mirámonos, miradevos…mirade para o que senta ao voso lado…. todos somos iguais pero moi diferentes, estas e outras preguntas son as que se fai Noa diante do espello, ese espello que tanto lle gusta a Noa e tamén a todos os nenos e nenas da sala.

Sabela explicounos a todas e todos que é moi  importante que cada un teña a súa propia identidade.

Non debemos enfadarnos se os nosos amigos e amigas teñen aficións distintas das nosas ou lles gustan cousas moi diferentes ao que nos gusta a cada un de nós.

Unha moi boa posta en escea, mediante un xogo teatralizado de personaxes  que rodean a Noa que consegue que nos preocupemos con Noa pero tamén nos divertimos e resolvimos situacións.

MeRe Clown transportou a grandes e pequenos, a través da maxia do mimo, os xogos malabares e as sonrisas,  ata a cidade de Hamelin para revivir como tiveron que loitar cunha horripilante praga e como grazas ao tatatatatatata….ravó de MeRe Clown e non ao famoso frautista fóron quen de solucionalo.

Un xeito de coñecer a “verdadeira historia de Hamelin”…

Cremos necesario destacar que sen a participación do público asistente dubidamos que todo chegara a bo fin….

Concerto musical protagonizado por un Paco Nogueiras totalmente entregado coas súas cancións emitidas desde o programa da Radio BULEBULE, os nenos e nenas participaron coreando cada unha das letras que falan da nosa lingua, do tempo, da información, dos pelos e do mundo en xeral.

Cumprindo sempre as normas COVID os asistentes bailaron dende as súas butacas, aplaudindo e animando sen parar desfrutando da hora que durou o concerto.

Paco Nogueiras en concerto
Radio BuleBule

O mércores, 7 de outubro, Os monicreques de Kukas realizaron un espectáculo no que aunaron varios estilos teatrais para deleitar a un público moi entregado. O clown foi a nota cómica, a maxia contivo a respiración dos pequenos e pequenas e os títeres conseguiron acadar ese punto de concentración e comprensión da historia que se estaba a narrar : a de Xan Perillán, a quen lle notifican que lle tocou unha viaxe a Pernambuco, motivo polo que se ten que poñer a facer a maleta. Unha maleta un tanto especial…

A experiencia desta compañía de teatro quedou patente na súa boa posta en escena. O son estaba perfectamente integrado na narración conseguindo a implicación de todos es todas as asistentes.

Ao finalizar a actividade, os nenos e nenas, xunto cos seus acompañantes, realizaron un helicóptero de papiroflexia guiados polo contador.

Ana  cantou e contou, unha mistura de narracións, poemas e cantigas populares coas que descubrimos que hai bechiños grandes e miudiños, peludos e sen pelo ningún, curiosos e outros máis teimudos, pero todos son tan maravillosos que conseguen sacarnos unha sonrisa e un bico desos que se envían polo ar.

Cumpríu as espectativas tanto das nenas e nenos que asistiron como dos pais, nais e avoas que saían moi content@s da sesión.

Iniciamos este mércores as actividades de Ler conta moito asistindo á actuación que nos brindaron Jorge Rey e Carmen Domech que forman o elenco de Títeres Cachirulo, na sala do Teatro As Torres anexo á biblioteca, alí  recrearon a farsa infantil de Valle-Inclán, “A cabeza do dragón”.

A historia do príncipe Verdemar entusiasmou por igual a grandes e pequenos, as aventuras deste clásico príncipe que coa axuda dun trasno falcatrueiro logran vencer ao dragón que ten nas súas oscuras mazmorras á princesa Micomicón fixo a ledicia de todas e todos.

Resultando unha actividade moi divertida, quedando esto moi clariño, porque o corto número de público asistente, debido aos protocolos sanitarios para este tipo de actividades, aplaudíu a rabiar.

Como cada mércores un atrevido e entregado grupo de nenas e nenos entraron onte na saliña onde facemos os obradoiros para,  provistos de papel, lápices e pinturas  e dirixidos de forma maxistral por Rebeca de Andamiaxe Innova darlle forma á súa fantástica historia que, e a falta de cociña para elaborala, consistía en un sabroso plato de letras e contos cheo de fantasía e imaxinación co fin presentar unha carta no novo restaurante que iban a crear.

Foi divertidísimo escoitar como cada un dos nenos e nenas contaban ao rematar as súas historias e comprobar como a imaxinación se desborda cando nos poñemos a inventar.

Unha moi boa presentación dos seus platos favoritos.

O mércores, 9 de outubro, o grupo Aldaolado conseguiu que os rapaces e rapazas que acudiron á biblioteca a ver o seu espectáculo pasasen do silencio máis absoluto a grandes explosións de risas. A ovella Engracia e a súa compañeira de rabaño estaban durmidiñas cando entrou o público na sala. Fíxoo en silencio para non espertalas. Unha vez que estiveron todos e todas dentro, as ovelliñas foron espabilándose e empezou o show!!!

Engracia é unha ovelliña moi curiosa que quere saber o que pasa coa lúa cando se pon. Para descubrilo, terá que traspasar varios inconvenientes debido á súa condición feminina. Dunha ovella só se espera que estea xunto ao seu rabaño pastando no prado durante o día e ao resguardo durante á noite. O can que as cuida do lobo, sí que pode andar ceibe todo o día e vivindo aventuras. Así que, Engracia terá que romper moldes e pexuizos para cumprir o seu soño. Un espectáculo con moi boa posta en escena, no que a música foi a encargada de dar o efecto lúdico á xornada.